الان ۳ و خورده ایه صبحه و بنده در حالیکه لمیدم توی تختم و شکمم از گرسنگی داره قار و قور(غار و غور،قار و غور؟)میکنه و خواب به کل از سرم پریده دارم اینجا رو آپ میکنم.خیلی هم خرسند و خجسته هستم.همش هم تقصیر آقای ایکسه که من رو تا ۱.۵ بیدار نگه داشت و بعدش که خوب خواب رو  از سرم پروند گفت که داره بیهوش میشه و گرفت تخت خوابید.

و مدیونین اگه فکر کنین من فردا باید ۷ بیدار بشم که بشینم درس بخونم ها.

همیشه اینجور موقع ها که دیگه چشمام داره میره یه اس ام اس تو این مایه ها میزنم که :عزیزم واااایی ساعت کی شد ۱(یا ۲ شد، بستگی به ساعتش داره)؟نمیخوای بخوابی؟فردا گناه داری خوابت میاد باید صبح زود بری مغازه هاااااا(این یعنی جون مامان پری جانت بگی بخواب.خب؟)

ولی هیچ وقت این کلکم نمیگیره و نمیدونم چه اصراری دارم هر دفعه هی اس ام اس هایی به این شکل بزنم؟!

...............

چند شب پیش توی اتاق مامان اینها لمیده بودم رو کاناپه پیش بابا که تنها نباشه.یه کانالی داشت شعر زمستان رو با صدای خود اخوان پخش میکرد.همینجوری بدون اینکه حواسم باشه داشتم باهاش تکرار میکردم.یهو بابا گفت:همشو حفظی؟؟(یعنی تو که شعر دوست نداشتی که.چی شد پَ؟)

گفتم :آره بابا جون خب این شعرش همچین به دلم نشسته.

دیگه خبر نداشت که من یه فایل تو گوشیم دارم که توش ایکس با اون صدای خاصش این شعر رو خونده و صدای تارِ زدن دوستش هم توی پس زمینه میاد و من اونو  از تو گوشی برادره وقتی حموم بود ،دزدکی برا خودم سند کردم. وقتی هنوز درصدی به ذهنم خطور نمیکرد که یه روزی ایکس بیاد تو زندگی من و ....بارها و بارها به هوای همون صدای خش دار کوفتیش گوش دادم و گوش دادم و....